ققنوس نفت شهر پر می‌گشاید
ققنوس نفت شهر پر می‌گشاید

1396/1/16 چهارشنبه

پروژه نفت شهر


• آبادانی بر فرازِ تلی از خاک
• ققنوسِ نفت‎شهر پر می‎گشاید
•             
• 
۱۳:۱۹ (یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵)
• نفت‎شهر که در همان اوان جنگ تحمیلی به تصرف نیروهای بعثی درآمد و پس از کش‎وقوس‎های فراوان روزهای رزم، چیزی جز تلی از خاک برایش به یادگار نماند، امروز به همت وزارت نفت رنگ و بوی دیگری به خود می‎گیرد؛ رنگ و بوی آبادانی.
• روستای منصورآباد در غرب استان کرمانشاه و ٧٢ کیلومتری جنوب شهرستان قصرشیرین که در ایام جنگ هشت ساله بیش از هر نقطه ایران، ویرانی را تجربه کرد و به سبب قرابت با میدان نفت‎شهر (نفت‎شاه سابق) به همین نام معروف شد، حالا پس از گذشت بیش از سه دهه ویرانی می‎خواهد مانند سال‎های دور آباد باشد و آباد بماند.
بهانه راهی شدنم به نفت‎شهر، برنامه بازدید مدیر عمران نفتخیز شرکت ملی نفت ایران است. هرچند سرمای سخت اول صبح کرمانشاه خیلی آزاردهنده بود، اما با فاصله گرفتن از کرمانشاه و نزدیک شدن به قصرشیرین، از شدت این سرما کاسته می‎شود. الان حدود سه ساعتی می‎شود که از فرودگاه کرمانشاه راه افتاده‎ایم و بالاخره پس از طی کردن مسیری طولانی و عبور از چند پاسگاه ایست بازرسی، دوراهی سومار را پشت سر می‎گذاریم. دیگر تا نفت‎شهر راهی نیست؛ خاکی از ایران که حدود ١٠ سال در تصرف عراق بوده و هنوز از جنگ، یادگارهای بسیاری دارد. نمونه‎اش مین‎هایی که هنوز حادثه می‎آفرینند. همین چند روز پیش بود که خبر آمد یکی از عشایر قصرشیرین بر اثر انفجار مین در حوالی نفت‎شهر از ناحیه پا مجروح شده است.
اگرچه رنجنامه زندگی در مناطق همجوار تاسیسات نفت و گاز، هنوز بخش‎های ناخوانده زیادی دارد؛ اما اینجا در ٧٢ کیلومتری جنوب قصرشیرین و در جوار میدان نفت‎شهر، منطقه‎ای است که بیش از ٣٦ سال از آغاز روزگار نابسامانی‎هایش می‎گذرد و امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند همراهی است.
 
 
 اینجا؛ نفت‎شهر: نقطه صفر مرزی ایران و عراق
حالا در نقطه صفر مرزی ایران و عراق، علاوه بر حضور اطمینان‎بخش یگانی از نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران، ساختمان‎های نو نواری خودنمایی و گنبد طلایی مسجدِ تازه‎ساخت، این حس اطمنیان و امنیت را تقویت می‎کند. هوای نفت‎شهر بهاری است. محسن امیریان، مدیر عمران نفتخیز شرکت ملی نفت همراه با مجتبی نیک‎کردار، معاون عمرانی استانداری کرمانشاه به سمت ساختمان‎ها می‎روند. غلامرضا مرادی از بنیاد مسکن ما را همراهی‎ می‎کند و درباره ساخت‎وسازهای انجام شده توضیح می‎دهد. علاوه بر ٥٠ واحد مسکونی هر یک با زیربنای ٢٢٠ متر، ٢ ساختمان مدرسه (دخترانه و پسرانه برای همه مقاطع تحصیلی)، مسجد، درمانگاه و سالن ورزشی در این منطقه احداث شده است. هرچند نیاز به راهسازی، آسفالت گذرها، ایجاد فضای سبز و تکمیل زیرساخت‎ها هنوز احساس می‎شود، اما مشاهده این بناها آن هم پس از طی مسافت طولانی و گذر از جاده‎هایی که اثری از حیات در آنها نیست، مصداق عمران و آبادانی است.
از نماینده بنیاد مسکن می‎پرسم: «با توجه به فاصله زیاد نفت‎شهر تا استان کرمانشاه و یا حتی تا قصرشیرین و مرزی بودن این منطقه، اهالی قدیم نفت‎شهر چه انگیزه‎ای برای برگشت دارند؟». یکی از کارگران مشغول کار را صدا می‎زند تا پاسخم را از او بگیرم. نامش محمد است. چهره‎اش زیر آفتاب داغ نفت‎شهر که بی‎شباهت به هوای پر از سوزِ سرمای شهر کرمانشاه است، به سیاهی گراییده. محمد با لباس خاکی، دست‎های پینه‎بسته از کار، چهره آفتاب‎سوخته و نگاهی بی‎رمق به خاکی که گویی کعبه آمال و آروزهای اوست، به ابهام‎هایم پاسخ می‎دهد. بی‎شک نفت‎شهر هنوز برای بسیاری از مردان و زنان، تداعی‎گر خاطراتی ناب است.
 
 
روایت احیای نفت‎شهر از زبان معاون استاندار
مدیر عمران مناطق نفت‎خیز شرکت ملی نفت و معاون عمرانی استانداری کرمانشاه و هیئت همراهشان از ساختمان‎ها بازدید و سپس نفت‎شهر را به قصد قصرشیرین ترک می‎کنند. قرار است تا ساعتی دیگر در فرمانداری قصرشیرین و عصر هم در استانداری کرمانشاه جلسات مشترکی داشته باشند. شامگاه آخرین روز بهمن ماه، چند ساعت مانده به پرواز برگشت، فرصت کوتاهی برای گفت‎وگو با مهندس نیک‎کردار دست می‎دهد. معاون عمرانی استانداری کرمانشاه پیش‎بینی می‎کند که طی ماه‎های آینده، مردم در واحدهای ساخته شده سکونت کنند و با واگذاری زمین و تکمیل زیرساخت‎های آب و برق که هم‎اکنون به صورت موقت در منطقه موجود است، طعم زندگی به نفت‎شهر بازگردد. نیک‎کردار به تقاضای حداقل ٥٠٠ خانواده از اهالی برای بازگشت به نفت‎شهر خبر می‎دهد و می‎گوید: «٥٠ واحد مسکونی ساخته شده است و ٤٥٠ قطعه زمین نیز آماده تحویل به متقاضیان است».
تفاهم‎نامه همکاری برای تامین اعتبار ساخت واحدهای مسکونی، مسجد، مدرسه، سالن ورزشی و درمانگاه، ٢ سال پیش بین نفت و استانداری کرمانشاه امضا و مقرر شد وزارت نفت ٢٠ میلیارد تومان اعتبار برای ساخت این اماکن اختصاص دهد؛ اعتباری که به گفته نیک‎کردار تخصیص یافته و وزارت نفت با عنایتی که به مقوله مسئولیت اجتماعی دارد در توافق دیگری نسبت به پرداخت ١٠ میلیارد تومان اعتبار برای بهسازی جاده قصرشیرین به نفت‎شهر به طول ٦٠ کیلومتر و بیش از هشت میلیارد تومان اعتبار نیز برای تکمیل زیرساخت‎های برق و آب و فاضلاب و ایجاد فضای سبز این منطقه متعهد شده است.
به‎عبارت دیگر، علاوه بر ٢٠ میلیارد تومانی که تاکنون از محل اعتبارات وزارت نفت برای احیای نفت‎شهر هزینه شده است، پروژه‎های تکمیلی دیگری با نیاز به حدود ٥٠ میلیارد تومان اعتبار تعریف شده که از این میان، وزارت نفت متعهد شده ١٨ میلیارد و ٣٦٠ میلیون تومان از این ٥٠ میلیارد تومان مصوب را متقبل شود. یعنی وزارت نفت تامین کننده بیش از نیمی از مجموع ٧٠ میلیارد تومان اعتبار لازم برای احیای نفت‎شهر است. به نظر می‎رسد عزم برای احیای کامل نفت‎شهر جزم شده است؛ چه آنکه علاوه بر دستیابی اهالی جنگدیده این دیار به رویای دیرین بازگشت، بی‎تردید استقرار جمعیت در مناطق مرزی، تضمین کننده امنیت کشور خواهد بود.
پیش از ظهر وقتی برای خروج از نفت‎شهر، کنار ایست بازرسی توقف کردیم، یاد جملاتی افتادم که در خاطرات حاج محمد کوثری آمده: «وقتی که عراقی‎ها قصد اشغال نفت‎شهر را داشتند، بچه‎های سپاه آن جا فقط چند قبضه آرپی‎جی داشتند. با این حال چنان مقاومت کردند که موفق شدند ۳۰۰ نفر از نیروهای متجاوز را به اسارت بگیرند. آخرین پیامی که دریافت کردیم توسط مسئول بی‎سیم بود که گفت: الان که این پیام را می‎دهم، عراقی‎ها پشت در اتاق هستند».
با صدای سرباز به خودم آمدم. با چهره‎ای مطمئن، نگاهی به داخل ماشین انداخت و اجازه عبور داد. صدا در بی‎سیمش پیچید: «خسته نباشید، اینجا همه چیز روبه‎راه است».

 

 
امتیاز دهی
 
 


         صفحه اصلی     آخرین اخبار     گزارش     مسئولیت اجتماعی     گالری عکس     تماس با ما     درباره ما


        کلیه حقوق این پایگاه متعلق به مدیریت نظارت بر طرح های عمرانی شرکت ملی نفت است.
        بهترین وضوح با اندازه 748*1024 می باشد.
خانه | بازگشت |
Guest (niocguest)


مجری سایت : شرکت سیگما